Geloof ・Hoop ・Liefde

“Paasjubel” op het Raadhuisplein (Kerkkrant Kijk op de Kerk)

Het Interkerkelijk comité Paaszang Apeldoorn organiseert ieder jaar op paasmorgen tussen 08.00 en 08.30 uur een ‘Paasjubel’ op het Raadhuisplein te Apeldoorn. Fred Niezink en zijn echtgenote Edi nodigen me uit voor een kop koffie en vertellen me er alles over. Ik mag tutoyeren.

Weet je hoe het ooit begonnen is?

Fred vertelt: “In april 1942 zijn de gezamenlijke kerken en het Leger des Heils begonnen met de paaszang. Ter bemoediging, als troost en daad van geloof in een periode van angst, onzekerheid en onvrijheid. De bezetter vond dat kennelijk goed. Tegenwoordig zijn er mensen vanuit de PKN, het Leger des Heils en de evangelische gemeente Berea bij betrokken. Ik zit zelf niet in de organisatie.” Wat houdt de ‘Paasjubel’ precies in? “Als je aankomt, hoor je het carillon al bekende paasliederen spelen. Ook het Leger des Heils speelt muziek.” Edi vult aan: “Ja, vroeger kwam de fanfare vanuit de Hoofdstraat aangelopen, maar dat is tegenwoordig niet meer.” Fred gaat verder: “Wanneer je het plein opgaat, word je begroet met ‘De Heer is waarlijk opgestaan’ en je ontvangt een liturgie. Iemand van de organisatie heet iedereen welkom. De voorganger houdt een korte overdenking. Er wordt samen gezongen en gebeden. Bekende liederen die gezongen worden zijn o.a. ‘Daar juicht een toon, daar klinkt een stem’, ‘Christus onze Heer verrees’ en ·u zij de glorie’. De bijeenkomst wordt afgesloten met het gezamenlijk bidden van het Onze Vader”

Wat een bijzondere traditie.

“Ja, niet alleen voor Apeldoorn maar ook voor ons als gezin. Sinds we hier meer dan veertig jaar geleden kwamen wonen, zijn we ieder jaar geweest.” Nou ja, met uitzondering van de afgelopen twee jaar dan. Samen met de kinderen en kleinkinderen staan we bijtijds op het plein en daarna eten we met z’n allen. Gezellig en heel waardevol.

Hoe weten mensen er van?

“Sommige kerken plaatsen een bericht op de website of in de nieuwsbrief en velen hebben het van ‘horen zeggen’. Er komen iedere keer zo’n 300 á 400 mensen opdagen. Je ziet vaak bekende gezichten van mensen die al jaar en dag komen. En vanachter de ramen boven Café de Paris worden regelmatig nieuwsgierige blikken op het plein geworpen.

Misschien nodigt een artikel in de Kijk in de Kerkkrant uit om dit jaar ook naar de ‘Paasjubel’ te komen?

“Ja, hopelijk gaat de paaszang dit jaar weer door Voor het feest van de opstandinq!” Edi vervolgt: “Sommige aanwezigen gaan aansluitend naar de begraafplaats aan de Soerenseweg en leggen de liturgie op het graf van een overleden dierbare. Dat vind ik een troostrijke gedachte. Het is ook mooi om te bedenken dat deze Paasjubel’ door dikke muren heengaat en voor verbinding zorgt. Niet door alle muren heen, natuurlijk, maar toch”.

Maartje Baak